Tagarchief: eetlezen

Mise en place of Het Diner?

Ik kies voor Mise en place. Waarom? Het is een rijk boek dat je verbeelding aan het werk zet. Een jongeman die uiteindelijk in de keuken zijn roeping vindt en uitgroeit tot driesterrenchef. De strijd die eraan vooraf gaat, het dagelijkse gevecht om het niveau te handhaven, tweemaal daags. Met liefde voor eten geschreven. Veelzeggend is de sneer naar Holland, waar de succulente burgermaaltijd, zoals de familie Werner die nuttigde, totaal ontbreekt. Het boek culmineert in de onthulling van het geheim van Victors oudste zuster Louise, die haar leven in het klooster doorbracht. Een onthulling die een nieuw licht werpt op het drama in de mergelgroeve waar de Werners hun champignons kweekten. Een ingrediënt dat Victor, na de dood van zijn vader, nimmer meer zou aanraken.

Het Diner vind ik nogal plat. Je merkt dat Koch, voormalig Jisketfetcoryfee, een bekwaam sketchschrijver is. Knappe dialoogjes, herkenbare settings (restaurants als De Kas in Amsterdam-Oost met geneuzel over ingrediëntje hier en tomaatje daar, cafés waar je vooral gezien wilt worden, tweede huisje in Frankrijk, haantjesgedrag van opwaarts bewegende mannetjes), maar een roman heeft een echt drama nodig in combinatie met een overtuigende stijl. En beide ontbreken. Wanneer je als leraar de rector in elkaar slaat omdat de reputatie van jouw zoon te grabbel wordt gegooid, eindig je in de cel. Zo niet in Het Diner. Bij Margot Vanderstraeten word je als lezer op alle fronten beter bediend.

De verkoopster van de boekhandel in het Amstelveense winkelcentrum had helemaal gelijk. Het Diner was uitverkocht, waarop ze zei “Mise en place is veel beter.”

www.margotvanderstraeten.com