Categorie archief: Uncategorized

Koekjes en campers op de Ketelbrug

Het uitzicht vanaf de Ketelburg is fantastisch. Kijk je naar links (als je naar het Noorden rijdt), dan zie je Urk en het IJsselmeer, rechts schittert het Ketelmeer. Je ziet de tonnen, de schepen, het is echt een bridge with a view. Zou het door al dat moois komen dat de brug zijn reputatie als bug weer eens waarmaakte, toen een camper vol op achterop een vrachtwagen knalde en we met z’n allen een uur of vier stil stonden op de A6? Bruggen en tunnels hebben een wonderlijk effect op chauffeurs, zeker wanneer je vlak ervoor je snelheid moet minderen én er een bocht in de weg zit. Het gaat nogal eens mis. Zo ook op die zonnige vrijdag in juni. Erg naar voor de mensen die misschien net iets te lang van het uitzicht genoten, vergaten op tijd te remmen en naar het hospitaal werden afgevoerd, hinderlijk voor de mensen in de file.  Stilstaan, stukje rijden, stilstaan, stukje rijden en daarna heel lang stilstaan. Het duurde even voordat ik vrede had met de situatie. Ik meldde dat ik iets later op mijn afspraken zou komen, en toen de ernst van de situatie duidelijk werd, heb ik ze maar afgebeld.

Zo’n file, zeker als hij wat langer duurt, is een mooi sociologisch experiment. Je staat in een bijna volkomen willekeurige samenstelling op het asfalt. Vrachtwagens, campers, oudere bestuurders en 2CV’s rechts, de meeste personenauto’s links. Ik stond links, naast een truck, voor een oude Renault met een compleet in het zwart gehuld gezin, achter een grote Honda van een type dat ik nog nooit had gezien. De vrachtwagenchauffeur klapte een rooster aan de voorkant van zijn enorme Volvo uit en ging eens lekker zitten bellen. Lijkt me heerlijk, zo’n uitklapbankje. De mensen achter me installeerden zich bij de vangrail aan de bermkant. Moeders met peuters maakten een wandelingetje tussen de auto’s, we voerden gesprekjes van het soort dat je voert op de camping.

Ik besloot een kijkje te nemen op de url die me al zeker twee uur aankeek vanaf de auto voor me en kwam terecht op een site met prachtige afbeeldingen van bloemen en fijne verhalen over hoe je rust en ontspanning vindt. Aanleiding voor een campingpraatje met de ontspanningsdame over ontspanning in de file (dat viel ook haar niet mee), waarom het stuur van haar auto aan de rechterkant zit (Japanse import). Of ik iets te eten bij me had, vroeg ze een uur later. Nee, zo voorbereid was ik nou ook weer niet. Maar ik had een idee. Vraag het de campermensen verderop, die hebben ongetwijfeld iets voor je. Dat was een heel goed idee, dank voor de suggesties, zei ze later, knagend op een hypobestrijdend koekje. Dat zijn de twee kanten van campermensen. Ze houden ze de boel op, maar willen best hun koekjes met je delen.In de file voor de Ketelbrug

Prachtig portret van sportkoning Willem-Alexander

Stef Verbraeken liet zich inspireren door het statieportret dat Nicolaas Pieneman in 1851 schilderde van Willem III. Aan deze creatie voegde Verbraeken de Eikenhorst in Wassenaar toe en een toepasselijk schaatstafereel. Sporticonen sieren het zwerk achter de vorst . Sportkoning Alex door Pieneman Verbraeken

 

 

Brittcyclopedie 6 / Downton Abbey

Beste Britse tv-serie ever: Downton Abbey

Downton Abbey kost een miljoen Britse ponden per aflevering. Dat maakt dit kostuumdrama de duurste tv-serie ooit gemaakt. De kijkcijfers maken de kosten meer dan goed, in Groot-Brittannië volgden tijdens de eerste serie meer dan 10 miljoen kijkers de lotgevallen van de Earl of Grantham Robert Crawley, zijn familie en zijn personeel. Downton Abbey is een fraaie mix van Upstairs Downstairs, Brideshead Revisited en Gosford Park.

Lady Mary

Lady Mary Crawley, mooie rol van Michelle Dockery

In de eerste serie draait het vooral om Lady Mary die een echtgenoot zoekt. Wanneer de geschikte kandidaten met de Titanic ten onder gaan, moet ze op zoek naar ander kandidaten. De belangen zijn groot, want haar toekomstige echtgenoot erft zowel de titel, de estate als het vermogen inclusief de inbreng van de rijke Amerikaanse echtgenote van de huidige Earl of Grantham.

De tweede serie (van 8 afleveringen) beslaat de periode van 1916 tot 1919. Van de slag bij de Somme tot en met de Spaanse griep. Als opmaat naar de derde serie fungeert de Christmas Special van 2011.
Deze extra lange aflevering speelt rond kerstmis 1919. Pas in deze special
vertelt Lady Mary haar papa dat de dode Turkse diplomaat Pumuk in haar bed de reden is om met Carlisle te trouwen, hoewel ze hem onuitstaanbaar vindt. Dat is ook de reden dat de veroordeling van Mr. Bates de kranten nog niet heeft gehaald; krantenman Carlisle heeft zijn invloed aangewend om beide vlekjes op het blazoen van de Crawleys uit de publiciteit te houden. De afwijzing en de (zeer terechte) dreun die Matthew hem toedient maken naar alle waarschijnlijkheid een einde aan de radiostilte. In Series III zien we hoe dat uitpakt.

Highclere Castle

Highclere Castle

De serie is gefilmd op Highclere Castle in Hampshire, ten oosten van London. Sinds 1679 huizen hier de Carnarvons. De 5e Earl of Carnarvon en Howard Carter ontdekten in 1922 het graf van Toetanchamon. Dat Highclere Castle (1842) qua karakter overeenkomsten vertoont met de Houses of Parliament is geen toeval, de architect van beide iconische gebouwen is Sir Charles Barry. Na het succes van twee eerste series (2010 en 2011) heeft ITV besloten een derde serie te produceren. Downton Abbey series III is te zien vanaf september 2012.

Bedenker van de ITV-serie is de gelauwerde Julian Fellowes, die ook het script van Gosford Park en Young Victoria schreef. Fellowes maakt sinds 2011 deel uit van the House of Lords, bereidt een tv-serie over de Titanic voor en werkt aan zijn versie van Shakespeare’s Romeo en Juliet.

Brittcyclopedie 5 / King Charles

Royal mug

Koninklijk aardewerk met twee oren

Toen Charles zijn verloving met Camilla Parker Bowles aankondigde, daalde zijn populariteit direct. Het Diana-sentiment vertaalde zich in cijfers: 41% vond dat William zijn grootmoeder moest opvolgen, niet meer dan 37% sprak zijn voorkeur uit voor the ‘heir-to-the-throne’, Charles. The times they are changing, want vijf jaar later ziet 45% van de Britten Charles als opvolger van Elisabeth en slechts 37% geeft de voorkeur aan William.

Deze shift is het resultaat van een succesvolle pr-campagne van Clarence House. De boodschap ‘Laat deze twee jongen mensen eerst hun leven op de rails krijgen’ is aangekomen. De subboodschap ‘en een paar kinderen op de wereld zetten’ ook.

Bron:

http://www.prospectmagazine.co.uk/2011/03/monarchy-britain-popularity-royal-wedding/

Inspiratie is bullshit – schrijven = willen + doen

Wat gebeurt er met je als bij mij schrijftraining volgt? Lees Wendy’s blog – met haar volledige instemming hier te vinden. Dank je Wendy!

Schrijven en ik.

Ik volg momenteel een training. Effectief en creatief schrijven voor communicatiespecialisten. Twee van de drie trainingsdagen zijn achter de rug. Oh, wat is het leuk. Oh, wat is het moeilijk. Schrijven is een vak, blijkt. Enig schrijftalent heb ik, al zeg ik het zelf. Maar dat alleen is niet genoeg. Oefenen zul je. En wel nu. Niet wachten op inspiratie, aan de slag!

Geen inspiratie is bullshit. Nou ja, dat zei hij niet, docent Dolf.  Maar hij bedoelde het wel, toen mijn creatieve maatje en ik geen naam konden verzinnen voor een fictieve snack, die ons te ranzig voor woorden leek. We lieten ons natuurlijk niet op onze kop zitten, dus uit alle macht persten we er ‘Lumpitalia’ uit. Huh? Een Italiaanse loempia? Een Vietnamese, maar dan anders? Nee hoor, gewoon een nasischijf met lasagne.

Maar om het resultaat gaat het niet bij deze training. Waar het wel om gaat, is dat schrijven een kwestie is van doen. En van willen. Van de wil om je geest vrij te maken, bestaande patronen los te laten en anders dan anders te denken. En maar een klein beetje van kunnen. Kijk, met die wetenschap kan ik wat! Bijvoorbeeld nu deze blog schrijven. Morgen op mijn werk een webtekst maken. En ooit het boek schrijven waar ik al mijn hele leven over praat.

Deze training bevestigt het weer: schrijven en ik passen best goed bij elkaar. Mooi.

PS: De (huiswerk)opdracht was: schrijf een blog van max. 250 woorden. Bijna gered.

Havana – goedkoop blaadje van de HvA

Wat is het toch een goedkoop blaadje, de Havana, weekblad van de Hogeschool van Amsterdam. Bestaan de studentenartsen 70 jaar, zien we een roodgejurkte meid een vinger in haar keel steken boven de toiletpot. (“Niet lekker? Studentenartsen bieden uitkomst…”) Terwijl Folia, dat het lustrum ook als coveritem heeft, knipoogt met een gepermanente jaren-50 zuster en dito dokter (“Komt een student bij de dokter”).

Cover Havana

Cover Havana

Dat heet coverbeleid: lekker choqueren. Ik zie ze niet wekelijks, maar een paar te gore Havanacovers (drollen, smerig eten) kan ik me goed herinneren. Die lijn zet het blaadje door op de binnenkant: veel beelden van bier en feesten tussen de artikelen door. Folia is volwassener en heeft qua inhoud veel meer te bieden. Is dat het verschil tussen hbo en wo? Is het zo simpel? Wie het weet, mag het zeggen.

Cover Folia dokter-zuster met een knipoog

Cover Folia dokter-zuster met een knipoog

Maar ik zou zeggen: direct samenvoegen die twee. En het niveau van Folia als uitgangspunt nemen. Want Havana is een soort Revue (nog niet zo lang geleden Nieuwe Revue) voor hbo-studenten. Prima formule, maar of de UvA/Hva die wekelijkse portie moet financieren? Lijkt me niet.

Weg met de managers

Geen kantoor, iedereen werkt thuis (of waar het uitkomt), niet bellen of e-mailen voor 12 uur ’s ochtends (ook niet door klanten). Niet vergaderen, wel bij elkaar komen om kennis uit te wisselen, geen managers. En niet onbelangrijk: doen wat je belooft. Binnen planning en binnen budget. En dit bedrijf is… e-accent.

E-accent ontwerpt, ontwikkelt en onderhoudt online-software voor onder meer Telegraaf Media Groep, The Episcopal Church Center in de VS. Opgericht in 2005 door Jorn Mineur. Software wordt ontwikkeld in China, waar volgens Mineur (what’s in a name, hij deed een opleiding aan het conservatorium!) veel talent rondloopt. Mineur cs verzorgen gratis workshops en selecteren dan talent dat niet alleen goed is maar ook de stap naar partner kan maken.

‘Geen simpele programmeerklusjes over de schutting in India gooien, maar met de betere mensen in China werken.’

Bijzonder is dat Mineur niet bouwt wat de klant wil, maar wat hij echt nodig heeft. Dus jullie doen aan ‘business process redesign’ vraagt de journalist van IT Executive die z’n literatuur heeft bijgehouden. ‘Als je het zo wilt noemen’ antwoordt Mineur die vertelt dat hij bij ieder project een complete inventarisatie inclusief gebruikersonderzoek doet. Dat laatste is belangrijk, want ‘op de werkvloer zitten namelijk de beste ideeën, maar daar wordt vaak niet naar geluisterd’. Van managers moet hij niets hebben. Wie alleen maar managet, zorgt voor ruis, gaat onzin verkopen. Terwijl alleen de programmeurs echt weten waar het om gaat. [www.it-executive.nl/?m=management&f=detail&id=19644]

Wat een heerlijk model: alle ruimte voor de mensen die het echte werk doen. Kleine teams, delen in de winst en (als je partner bent), ook delen in het verlies. Lekker (tele)werken wanneer en waar je wilt. Kleine teams, nauwelijks overhead. De productiviteit van zijn Chinese programmeurs is vier tot vijf maal hoger, stelt Mineur in Bizz [www.ewerkforum.nl/files/knipsels/070208_bizz.pdf]

Mineur won in 2007 overigens de E-work Award voor de beste virtuele organisatie. Of dit model ook werkt bij tekstschrijvers en copycoaches? Talent uit China inschakelen niet, de combinatie van kantoorloos werken en kleine teams wel. Volgende keer meer over de kracht van een sterk netwerk.