Categorie archief: koffie

Een dag uit het leven van een zzp’er (2)

Om drie uur in de auto op weg naar een afspraak. Onderweg overleg over het jaarverslag van het Wellantcollege. Ik fungeer als coach van de samensteller en als redacteur op afstand. Ontwerper Geert Gratama is er al wanneer ik in Purmerend bij De Afsprakenmakers aanschuif voor een gesprek over een spannend nieuw initiatief waarvoor Geert het beeld en ik de tekst ga ontwikkelen.

Heer met pet op rijwiel
Stijlvol onderweg

Rond zes uur op weg naar mijn goede vriend Jan Jaap in Zaandijk. Hij ontvangt mij met zijn prachtige zoon Koen op de arm; Hollands welvaren, een wolk van een kind, goed voor een eindeloze serie high fives en ondertussen het jongste lid van the PG Wodehouse Society, een heerlijke club waar Jan Jaap mij geïntroduceerd heeft. Onder het motto is ‘nothing serious’ komen de leden bijeen in Mulliner’s Winebar. Een ideale besteding van de zaterdagmiddag, een paar maal per jaar. Jan Jaap en Elaine zijn gestart met www.copysupport.com – een bemiddelings- en uitzendbureau voor copywriters. Ik had de eer de eerste opdracht uit te voeren: webcopy voor Kruidvat-verzekeringen. En daarom krijgen ze nu eindelijk dat kistje wijn dat al sinds de jaarwisseling voor ze klaar staat. Hartelijk proost!

Thuis zie ik een bericht uit Turkije. In een sms’je lees ik dat de kamer prachtig is, de Scandinaviërs luidruchtig en dat zoonlief als 8ste geplaatst is voor de kwalificaties en een bye heeft. Dus is zijn eerste partij waarschijnlijk pas op zondag. Ach, ze hebben de tijd. Pas volgende week zaterdag vliegen ze terug.

En dan komt junior thuis na een paar uur werken bij de C1000. Geen Top Gear vanavond, want hij moet voor school (aardrijkskunde) nog een opdracht over de FARC afmaken en vanavond nog op It’s Learning zetten. Na ruim een uur nemen we d’s en t’s door – ze blijven moeilijk – werpen een laatste blik op Tanja Nijmeijer, onze eigen jungleterroriste die hij heeft toegevoegd aan zijn opdracht, en uploaden het bestandje. Junior besluit gapend eens vroeg naar bed te gaan – heel bijzonder voor een 15-jarige – en verheugt zich op de cappuccino die ik hem morgenochtend op bed breng. Ook ik laat Top Gear even voor wat het is. In de mail vind ik de pdf van het personeelsblad van VvAA; helemaal gelukt, mooi werk van Rosemary. Goed weekend!

Een dag uit het leven van een zzp’er

Hoewel ik niet echt matineus ben, sta ik op half zes op. Zoon Egbert (16) speelt een tennistoernooi in Belek, een Turks golfresort vlakbij Alanya. Mariët gaat mee, net als diverse andere tennisouders. Ruim op tijd arriveren we bij Eindhoven Airport. Rolkoffers en tennistassen reppen zich richting incheckbalies. Ik zoek de A2 weer op.

Na een matig espressootje bij de Texaco en een ouderwets smerig toilet (bij Shell doen ze dat beter) ben ik al rond 9 uur in Utrecht. Bij VvAA, waar ik sinds half november een dag of 2,5 per week tekstschrijver / redacteur a.i. ben, ga ik verder met het herschrijven van een verzameling brieven over lijfrenteuitkeringen, verpanding en andere zaken die voor de ontvangers even ingewikkeld als belangrijk zijn. Meer inhoud, meer dialoog en minder lijdende en nominale vormen; dat is de gedachte, dat is het idee van mijn redactieslag. Tussendoor nog wat laatste zaken met de studio bespreken want aan het einde van de middag moeten er bij de proofreader en de communicatiemanager een complete print van de 28 pagina’s van het collegamagazine ’t Hart op het bureau liggen. Hebben ze ook iets leuks te lezen dit weekend.

Fotograaf Bas van Spankeren mailt zijn foto’s van het interview met de nieuwe bestuursvoorzitter van Boer & Croon. Ongelooflijk hoe hij de kleur van een stoel of een koffiekopje mee de foto in weet te nemen, contrast toevoegt en een businessmeeting zo weet te fotograferen dat het lijkt alsof de minister van Defensie en haar veiligheidsadviseurs besluiten om Khadaffi te elimineren. Klassefotograaf, die Bas van Spankeren.

Het is onrustig op de communicatieafdeling omdat de Telegraaf citeert uit een VvAA rapport terwijl het persbericht nog niet is verstuurd. Reuring in de tent, een mooie opmaat voor het BNR-debat van maandag over het rapport. Geld is het centrale thema; de kosten gaan omhoog, ziekenhuizen en zorgverleners moeten meer doen met minder geld. Een spagaat waar de hele sector flink onrustig van wordt.

Cafitesse van DE: mooi design, slechte koffie

Kom je over die mooie nieuwe gele brug Utrecht binnen, heb je je neus vol met de fijnste geur op aarde: die van versgebrande koffiebonen. Niet zo gek, want daar staat sinds jaar en dag een vestiging van DE. En een kopje koffie van DE, daarvan lust men er wel twee.

Maar die tijd is voorbij, althans voor de meeste Nederlanders. Want op het werk en in de sportkantines, overal kom je ze tegen: de koffieautomaten van DE. Mooi design, slechte koffie. Want 90 procent van de apparaten is uit de serie Cafitesse en werkt met diepvries siroop. En dat resulteert in een bekertje met een nogal fluffy, kunstmatig aandoende schuimkraag. Steek je je neus erin, dan moet je heel veel empathie meenemen om de sprong naar koffie te maken. En de smaak is…. Tja, het is warm, maar de smaak heeft niets te maken met de belofte die DE deed toen je over de Hogeweidebrug reed. Daarom neemt bijna iedereen de cappuccino, omdat daar het schuimende melkpoeder de aandacht afleidt. Zeker in combinatie met cacao en suiker.

Waarom de facility managers massaal dit type kiezen? Waarschijnlijk vanwege de prijs, weinig storingen, gemakkelijk in het onderhoud. Terwijl er ook DE-machines zijn waar nog een echte kolom gemalen koffie in gaat. En die koffie smaakt naar… koffie! Gewoon een vers bekertje filterkoffie zonder fluffy schuim.

Eigenlijk zou overal een espressoapparaat moeten staan. Idealiter met een barista. Een vakman of vakvrouw die voor jou een fijne espresso, een doppio, een cappuccino, een latte bereidt. Als dat niet kan, dan een espresso volautomaat. Van Jura of WMF. DE heeft ze ook. Want goede koffie op het werk is gruwelijk belangrijk. Wordt vervolgd.