Archief

Archive for the ‘boeken!’ Category

De geschiedenis van de Woonschepenhaven Groningen

Persbericht                                                            Amstelveen, 11 juli 2012

Groninger wethouder Frank de Vries neemt 1e exemplaar

‘De Woonschepenhaven’ in ontvangst.

 

‘De Woonschepenhaven’ is een boek dat de geschiedenis van de haven in de stad Groningen schetst vanaf de aanleg in 1941. Auteur is Anton Weverink jr., de zoon van de ontzagwekkende havenmeester die ruim 25 jaar orde en rust handhaafde in wat toen een uithoek van de stad was.

 

Voorplat van het boek

Deze Toon Weverink (1899-1971) voerde samen met zijn echtgenote Marie de taken uit die het gemeentebestuur oorspronkelijk bij een permanente politiepost had willen onderbrengen. Weverink, die ‘de ouwe’ genoemd werd, had niet alleen de wind er onder, hij was ook de gangmaker achter de speeltuinvereniging, ging met de kinderen van de bewoners handballen en voetballen terwijl zijn echtgenote de handenarbeid organiseerde.

 

De vele prachtige foto’s brengen het verleden tot leven. De aanwezigheid van de Duitse bezetter drukte een zwaar stempel op de eerste jaren van de Woonschepenhaven. De auteur beschrijft de belevenissen van de familie Weverink in een prettige en toegankelijke stijl en lardeert zijn verhaal met diverse anekdotes. De ‘ouwe’ was sterk en sportief en haalde in zijn jonge jaren menige stunt uit. Hij was te paard én hardlopend sneller dan een trein en een tram. Tijdens de oorlog zaagde hij brugpijlers door in het Stadspark, verborg hij wapens en had hij nauwe banden met het verzet.

 

Anton Weverink (*1929) reikt het eerste exemplaar op 17 juli 2012 om 17.15 uur uit aan wethouder Frank de Vries. Partijgenoot (PvdA) en raadslid Jan Spakman is ook bij de uitreiking aanwezig. De Vries is de drijvende kracht achter de € 5 miljoen die het college van B & W heeft bestemd om de Woonschepenhaven ‘ingrijpend te verbeteren.’ Na ruim 70 jaar is dit eigenzinnige stukje Stad nog steeds de moeite waard.

 

Locatie                           Speeltuingebouw DES, Woonschepenhaven 100, Groningen

Datum en tijd               17 juli 2012, 17:15 uur

 

—- Noot voor de redactie [niet voor publicatie] —– —— —– —–

 

‘De Woonschepenhaven’ is een uitgave van Leporello Uitgevers.

Het boek is te verkrijgen via de boekhandel of via de uitgever.

 

Leporello Uitgevers, Bovenkerkerkade 29D, 1185 CR  Amstelveen

http://www.leporello.nl       info@leporello.nl

132 pagina’s, gebonden, met foto’s en illustraties, prijs € 15,-

Meer informatie en de eerste 14 pagina’s vindt u op

http://www.leporello.nl/l/woonschp/woonsch.html

 

Neem voor meer informatie contact op met de uitgever, Dolf Weverink.

[mobiel 06 533 55 294, dolf@weverink.nl]

 

Hansken is alive and kicking

oktober 20, 2009 2 reacties

Michael Byron is an American artist who is fascinated by elephants. He started The Elephanta Project on Facebook to share his love with others [http://www.facebook.com/pages/the-Elephanta-Project/71440076034?ref=search&sid=620407205.2964922002..1].

On his way back home from an elephant trip to India – you can see some wonderful pictures on Facebook – Michael spent some time in Amsterdam.  He arranged to meet Michiel Roscam Abbing, the author of Rembrandt’s Elephant.

Michael said really loved the book and that was the start of a vivid conversation, filmed by George, a friend of Michael’s. Some of the footage will be posted on the Elephanta Project pages on Facebook.

Some four hundred years after our dear Hansken performed her tricks all around Europe, she is alive and kicking. In the US, in the Americain Hotel in Amsterdam, where the interview took place, and online.

Online you find an impression of the book Michiel Roscam Abbing wrote on the most famous elephant of the 17th century [http://www.leporello.nl/l/hansken/hanskeneng.html].

Mise en place of Het Diner?

augustus 17, 2009 5 reacties

Ik kies voor Mise en place. Waarom? Het is een rijk boek dat je verbeelding aan het werk zet. Een jongeman die uiteindelijk in de keuken zijn roeping vindt en uitgroeit tot driesterrenchef. De strijd die eraan vooraf gaat, het dagelijkse gevecht om het niveau te handhaven, tweemaal daags. Met liefde voor eten geschreven. Veelzeggend is de sneer naar Holland, waar de succulente burgermaaltijd, zoals de familie Werner die nuttigde, totaal ontbreekt. Het boek culmineert in de onthulling van het geheim van Victors oudste zuster Louise, die haar leven in het klooster doorbracht. Een onthulling die een nieuw licht werpt op het drama in de mergelgroeve waar de Werners hun champignons kweekten. Een ingrediënt dat Victor, na de dood van zijn vader, nimmer meer zou aanraken.

Het Diner vind ik nogal plat. Je merkt dat Koch, voormalig Jisketfetcoryfee, een bekwaam sketchschrijver is. Knappe dialoogjes, herkenbare settings (restaurants als De Kas in Amsterdam-Oost met geneuzel over ingrediëntje hier en tomaatje daar, cafés waar je vooral gezien wilt worden, tweede huisje in Frankrijk, haantjesgedrag van opwaarts bewegende mannetjes), maar een roman heeft een echt drama nodig in combinatie met een overtuigende stijl. En beide ontbreken. Wanneer je als leraar de rector in elkaar slaat omdat de reputatie van jouw zoon te grabbel wordt gegooid, eindig je in de cel. Zo niet in Het Diner. Bij Margot Vanderstraeten word je als lezer op alle fronten beter bediend.

De verkoopster van de boekhandel in het Amstelveense winkelcentrum had helemaal gelijk. Het Diner was uitverkocht, waarop ze zei “Mise en place is veel beter.”

www.margotvanderstraeten.com