Archief

Archive for mei, 2012

Brittcyclopedie 7 – Adele, zingen zonder airbag

Zingen alsof je met 180 over de snelweg raast, gordel niet om, airbag uitgeschakeld, en passant een Tweet postend, een sigaret rokend en je lippen stiftend. Zingen alsof je leven ervan af hangt, alles gevend wat je hebt, naakt, dramatisch en hartverscheurend.

Zo zong Adele voordat stemproblemen haar het zingen onmogelijk maakten. Vol in het borstregister, hard, authentiek, een beetje rauw. Volkomen echt en zo overtuigend dat ze op 11 maart 2010 in de Top 40 op nummer 1 en 2 stond met Rolling In The Deep en Set Fire To The Rain. In mei zat ze vrolijk kwekkend in Graham Norton’s talkshow waar ze live een bloedstollende versie van Set Fire To The Rain zong. In het interview vertelde ze dat ze op toernee last van haar stem had. Ze verweet het de Franse technici, maar ze wist wel beter. Later dat jaar moest ze stoppen wegens ‘vocal cord haemorrhage’ (BBC), bloedingen in (of op) de stembanden. Op de Grammy-uitreiking van februari dit jaar was ze weer te horen. Ze zong voorzichtiger, de kin iets lager, minder rauw, zachter.

Ze moet wel, anders blijft er niets over van haar stembanden. Adele is niet de enige popzanger(es) die het risico niet schuwt en vol en plat op de borststem zingt. Trijntje Oosterhuis, Amy Whinehouse.  De dames maken van tijd tot tijd een sprongetje naar het kopregister dat heel gedurfd klinkt maar voor een koorzangeres heel normaal is. Het is allemaal een kwestie van techniek, of het gebrek eraan. Te veel spanning op de stembanden, de kin te hoog, geen resonans. Het levert een eigen geluid op waar je in een koor niet mee uit de voeten kunt maar in de popmuziek wel. Als Adele les neemt en de registers soepel in elkaar laat overgaan, is dat dramatische effect weg, die typische Adelesound. Bij Trijntje hoor je het ook heel goed en Amy Whinehouse… haar stem zit (zat, moet ik helaas zeggen) iets losser in het borstregister. Heel ontroerend is haar uitstapje naar haar topregister in het nummer Will You Still Love Me Tomorrow [op 2:29/2:30 gebeurt het!] van haar laatste plaat Lioness: Hidden Treasures.  Groots en meeslepend zingen, je moet er wat voor over hebben.

www.zingmagazine.nl

Column in ‘Zing’ april 2012

Mijn groenteman is dood

mei 20, 2012 3 reacties

Hij is er niet meer, Simon Kempers. Mijn groenteman van de Amsterdamseweg in Amstelveen. De man met de grijze Elviskuif, de gulle lach, het karakteristieke loopje . ‘Olijfke erbij’ als standaardvraag bij mijn Griekse salade. En het onvergetelijke ‘het heeft wel eens meer gekost’ wanneer ik met een tas vol als een gelukkig man de zaak verliet.

In 2006 kwamen we in Amstelveen wonen. Als we over de Amsterdamseweg reden, in de periode voor de verhuizing,  wees ik op de supermarkt. Een kleine PLUS-markt, nu een AH. ‘Daar ga ik boodschappen doen’ zei ik. En daarnaast een klassieke groenteboer. ‘En daar ook, bij Simon en Annie Kempers.’

Simon en Annie Kempers dreven een klassieke groentenzaak. Geen groentejuwelier of saladebar, maar een zaak met schappen die groen, oranje en geel kleurden van de prei, de andijvie, de sinaasappels, grapefruits en paprika’s.

Annie maakte de verse sappen, de salades en een goede stamppot. Bij Simon mocht ik mijn eigen bananen plukken. En maakte ik kennis met gerookte knoflook, schorseneren, raapstelen en ander moois. Jaarlijks hoogtepunt was de aspergetijd, daar werden we beiden vrolijk van.

Het laatste jaar zag je dat het Simon fysiek minder goed ging. Hij verloor kilo’s, maar de humor bleef. Vanavond eten we asperges. Niet van Simon dit keer. Maar ik denk aan hem en Annie en hef het glas.

Hollandse asperges

Hollandse asperges van vrouwonline

Simon Kempers overleed op 14 mei 2012. Hij is 68 jaar geworden.