Majoor Bosshardt 2

Ze gaat op bijna alle uitnodigingen in, maar maakt steevast een voorbehoud: ‘u moet zich realiseren dat ik 90 ben. Als ik zo goed ben als nu, dan gaat het door. Een vrijwillige bijdrage is uitstekend. De opbrengst is voor het Leger. En u betaalt de benzine van mijn auto, want die rijdt natuurlijk niet op water.’

‘Ik heb een prachtig leven gehad. Een pastoor zei eens tegen me “maar jullie mogen niet roken en niet drinken.” Nee, zei ik, maar jullie mogen niet trouwen! Dat mogen wij van het Leger des Heils weer wel. Het is wel de bedoeling dat je trouwt met iemand van het Leger. Ik had ook wel willen trouwen en kinderen willen krijgen, maar het is gewoon niet op mijn pad gekomen. Dat is aan de ene kant spijtig, aan de andere kant had ik dan al de dingen die ik gedaan heb en nog steeds doe niet kunnen doen. Je kunt niet alles hebben.’

De majoor woont sinds zes jaar in een aanleunwoning die deel uitmaakt van de Goodwillburgh, een wooncentrum van het Leger. ‘We kregen de beschikking over ruim drie miljoen gulden uit erfenissen. Dat was het startkapitaal voor dit complex met 106 aanleunwoningen. Ik wilde beslist dat het in het centrum van Amsterdam kwam, want daar waren voor ouderen niet veel voorzieningen. En als je je hele leven in de binnenstad hebt gewoond, is uitwijken naar Banne of Buitenveldert geen aantrekkelijke optie. Uiteindelijk bleken we acht miljoen nodig te hebben. Het was een hele klus om het bedrag bij elkaar te krijgen, maar het is gelukt. Hoewel ik heerlijk woonde op de Wallen, ben ik ook hier naartoe verhuisd. Ik woonde driehoog, die steile trappen kon ik niet meer aan. Ik ben echt van Amsterdam gaan houden. In deze stad heb ik de oorlog meegemaakt. En hier zijn we in 1948 begonnen met het eerste Goodwillcentrum. Eerst heel klein, op de begane grond van het inmiddels bekende Leger des Heilspand aan de Oudezijds Voorburgwal. Later konden we de bovenste verdiepingen erbij betrekken en verder uitbreiden.’

Foto bij het interview uit 2003

Sarah Wong fotografeerde majoor Bosshardt

Is het moeilijk nieuwe krachten voor het Leger te vinden? ‘Er zijn weinig jonge mensen die nu een loopbaan als heilsoldaat kiezen. Jongeren hebben andere interesses, ze zijn beter opgeleid en veel meer mogelijkheden dan toen ik een keuze moest maken. Ook de instroom van nieuwe officieren loopt terug. Het werk van het Leger is nu wel anders van opzet dan vroeger. In veel van de projecten die we opzetten, werken mensen die geen lid zijn van het Leger maar wél de doelstellingen onderschrijven en gewoon voor een salaris of een vergoeding werken. En dat kan natuurlijk ook.’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s