Maandelijks archief: april 2011

“Hij legt er tuchtig de pees op”: Vlaamse wielerpoëzie

Er gaat niets boven Vlaamse wielercommentatoren bij Vlaamse wielerkoersen. Michel Wuyts en Karl Vannieuwkerke van Sporza snappen de sport, ze kennen het parcours en ze bedienen zich van mooie taal. Ik houd van die extra hulpwerkwoorden (‘gaan moeten…’) en van het originele Vlaamse wieleridioom (‘er tuchtig de pees opleggen…’). Een bloemlezing.

Fränk en Andy Schleck met 'Phil' Gilbert in de laatste kilometer van Luik-Bastenaken-Luik 2011

Twee tegen een: Gilbert wint

(Luik-Bastenaken-Luik, 24 april 2011) Er is een kopgroep weg zonder de gedoodverfde winnaar Philippe Gilbert; “…er gaan een paar ploegen zich moeten hergroeperen…” ‘Phil’ en zijn ploeggenoten “beseffen dat dit nefast kan zijn.” Daarom overlegt Gilbert met de Luxemburgse broers Frank en Andy Schleck: “Phil word nerveuzer en gaat eens kleppen met de Schlecks.”

Met nog twee stevige klimmen en enkele tientallen kilometers voor de boeg, melden de kopmannen zich aan de kop van het peloton: “de groten komen uit hun pijp.” Daar is de Valkenberg, de Roche au Faucons: “da’s een klootzakske om ’t maar eens in platte wielertermen te zeggen.” Aan de staart van het peloton heeft een aantal renners het moeilijk, ze staan op hun pedalen, en harken omhoog “met het hol wijdopen.”

De kopmannen werpen blikken links en rechts om te kijken hoe de belangrijkste concurrenten erbij zitten: “vooraan gaan ze beginnen kijken naar elkaar…” Winnaar werd overigens Philippe Gilbert die zich in de finale met speels gemak ontdeed van de gebroeders Schleck.

‘Meepoeffen en uit zijn pijp komen’

(De Ronde van Vlaanderen, 3 april 2011) In het peloton zie je de ploegen denken “We kunnen dat niet blauwblauw laten” en ze zetten de achtervolging op de koplopers in. Een heuvel blijkt voor een aantal renners behoorlijk lastig terwijl hij “niet als berg staat gecatalogeerd.”

Over favoriet Cancellara en zijn medevluchter: “Cancellara gaat ‘m daar overboord moeten gooien.” Cancellara, de Zwitserse krachtpatser, heeft zo te zien last van “fringale” ofwel hongerklop, ondanks “de reep die hij net naar binnen speelde.” Ondertussen doet hij vergeefse pogingen een gevuld bidon te bemachtigen; hij mist die van zijn eigen soigneurs en vangt bot bij de concurrentie. Hij wordt vlak voor de Muur van Geraardsbergen bijgehaald. Even later: “Ik denk dat ‘m weg is.” Maar nee, de groep is nog bij elkaar: “het hangt allemaal nog op een zakdoek.”

De sterke kopgroep stormt naar de meet. Een renner sluit aan en “poeft mee.” Voor hem moeten we uitkijken want “die weet wel te linkeballen.” De renner op kop “legt er tuchtig de pees op.” Ondertussen meldt Flecha zich van voren: “Flecha komt uit zijn pijp” en daar gaan ze “op naar de rooie vod” ofwel de vlag voor de laatste kilometer. Nick Nuyens wint voor Cancellara.

Brittcyclopedie 5 / King Charles

Royal mug

Koninklijk aardewerk met twee oren

Toen Charles zijn verloving met Camilla Parker Bowles aankondigde, daalde zijn populariteit direct. Het Diana-sentiment vertaalde zich in cijfers: 41% vond dat William zijn grootmoeder moest opvolgen, niet meer dan 37% sprak zijn voorkeur uit voor the ‘heir-to-the-throne’, Charles. The times they are changing, want vijf jaar later ziet 45% van de Britten Charles als opvolger van Elisabeth en slechts 37% geeft de voorkeur aan William.

Deze shift is het resultaat van een succesvolle pr-campagne van Clarence House. De boodschap ‘Laat deze twee jongen mensen eerst hun leven op de rails krijgen’ is aangekomen. De subboodschap ‘en een paar kinderen op de wereld zetten’ ook.

Bron:

http://www.prospectmagazine.co.uk/2011/03/monarchy-britain-popularity-royal-wedding/

Een dag uit het leven van een zzp’er (2)

Om drie uur in de auto op weg naar een afspraak. Onderweg overleg over het jaarverslag van het Wellantcollege. Ik fungeer als coach van de samensteller en als redacteur op afstand. Ontwerper Geert Gratama is er al wanneer ik in Purmerend bij De Afsprakenmakers aanschuif voor een gesprek over een spannend nieuw initiatief waarvoor Geert het beeld en ik de tekst ga ontwikkelen.

Heer met pet op rijwiel
Stijlvol onderweg

Rond zes uur op weg naar mijn goede vriend Jan Jaap in Zaandijk. Hij ontvangt mij met zijn prachtige zoon Koen op de arm; Hollands welvaren, een wolk van een kind, goed voor een eindeloze serie high fives en ondertussen het jongste lid van the PG Wodehouse Society, een heerlijke club waar Jan Jaap mij geïntroduceerd heeft. Onder het motto is ‘nothing serious’ komen de leden bijeen in Mulliner’s Winebar. Een ideale besteding van de zaterdagmiddag, een paar maal per jaar. Jan Jaap en Elaine zijn gestart met www.copysupport.com – een bemiddelings- en uitzendbureau voor copywriters. Ik had de eer de eerste opdracht uit te voeren: webcopy voor Kruidvat-verzekeringen. En daarom krijgen ze nu eindelijk dat kistje wijn dat al sinds de jaarwisseling voor ze klaar staat. Hartelijk proost!

Thuis zie ik een bericht uit Turkije. In een sms’je lees ik dat de kamer prachtig is, de Scandinaviërs luidruchtig en dat zoonlief als 8ste geplaatst is voor de kwalificaties en een bye heeft. Dus is zijn eerste partij waarschijnlijk pas op zondag. Ach, ze hebben de tijd. Pas volgende week zaterdag vliegen ze terug.

En dan komt junior thuis na een paar uur werken bij de C1000. Geen Top Gear vanavond, want hij moet voor school (aardrijkskunde) nog een opdracht over de FARC afmaken en vanavond nog op It’s Learning zetten. Na ruim een uur nemen we d’s en t’s door – ze blijven moeilijk – werpen een laatste blik op Tanja Nijmeijer, onze eigen jungleterroriste die hij heeft toegevoegd aan zijn opdracht, en uploaden het bestandje. Junior besluit gapend eens vroeg naar bed te gaan – heel bijzonder voor een 15-jarige – en verheugt zich op de cappuccino die ik hem morgenochtend op bed breng. Ook ik laat Top Gear even voor wat het is. In de mail vind ik de pdf van het personeelsblad van VvAA; helemaal gelukt, mooi werk van Rosemary. Goed weekend!

Een dag uit het leven van een zzp’er

Hoewel ik niet echt matineus ben, sta ik op half zes op. Zoon Egbert (16) speelt een tennistoernooi in Belek, een Turks golfresort vlakbij Alanya. Mariët gaat mee, net als diverse andere tennisouders. Ruim op tijd arriveren we bij Eindhoven Airport. Rolkoffers en tennistassen reppen zich richting incheckbalies. Ik zoek de A2 weer op.

Na een matig espressootje bij de Texaco en een ouderwets smerig toilet (bij Shell doen ze dat beter) ben ik al rond 9 uur in Utrecht. Bij VvAA, waar ik sinds half november een dag of 2,5 per week tekstschrijver / redacteur a.i. ben, ga ik verder met het herschrijven van een verzameling brieven over lijfrenteuitkeringen, verpanding en andere zaken die voor de ontvangers even ingewikkeld als belangrijk zijn. Meer inhoud, meer dialoog en minder lijdende en nominale vormen; dat is de gedachte, dat is het idee van mijn redactieslag. Tussendoor nog wat laatste zaken met de studio bespreken want aan het einde van de middag moeten er bij de proofreader en de communicatiemanager een complete print van de 28 pagina’s van het collegamagazine ’t Hart op het bureau liggen. Hebben ze ook iets leuks te lezen dit weekend.

Fotograaf Bas van Spankeren mailt zijn foto’s van het interview met de nieuwe bestuursvoorzitter van Boer & Croon. Ongelooflijk hoe hij de kleur van een stoel of een koffiekopje mee de foto in weet te nemen, contrast toevoegt en een businessmeeting zo weet te fotograferen dat het lijkt alsof de minister van Defensie en haar veiligheidsadviseurs besluiten om Khadaffi te elimineren. Klassefotograaf, die Bas van Spankeren.

Het is onrustig op de communicatieafdeling omdat de Telegraaf citeert uit een VvAA rapport terwijl het persbericht nog niet is verstuurd. Reuring in de tent, een mooie opmaat voor het BNR-debat van maandag over het rapport. Geld is het centrale thema; de kosten gaan omhoog, ziekenhuizen en zorgverleners moeten meer doen met minder geld. Een spagaat waar de hele sector flink onrustig van wordt.