Mise en place of Het Diner?

Ik kies voor Mise en place. Waarom? Het is een rijk boek dat je verbeelding aan het werk zet. Een jongeman die uiteindelijk in de keuken zijn roeping vindt en uitgroeit tot driesterrenchef. De strijd die eraan vooraf gaat, het dagelijkse gevecht om het niveau te handhaven, tweemaal daags. Met liefde voor eten geschreven. Veelzeggend is de sneer naar Holland, waar de succulente burgermaaltijd, zoals de familie Werner die nuttigde, totaal ontbreekt. Het boek culmineert in de onthulling van het geheim van Victors oudste zuster Louise, die haar leven in het klooster doorbracht. Een onthulling die een nieuw licht werpt op het drama in de mergelgroeve waar de Werners hun champignons kweekten. Een ingrediënt dat Victor, na de dood van zijn vader, nimmer meer zou aanraken.

Het Diner vind ik nogal plat. Je merkt dat Koch, voormalig Jisketfetcoryfee, een bekwaam sketchschrijver is. Knappe dialoogjes, herkenbare settings (restaurants als De Kas in Amsterdam-Oost met geneuzel over ingrediëntje hier en tomaatje daar, cafés waar je vooral gezien wilt worden, tweede huisje in Frankrijk, haantjesgedrag van opwaarts bewegende mannetjes), maar een roman heeft een echt drama nodig in combinatie met een overtuigende stijl. En beide ontbreken. Wanneer je als leraar de rector in elkaar slaat omdat de reputatie van jouw zoon te grabbel wordt gegooid, eindig je in de cel. Zo niet in Het Diner. Bij Margot Vanderstraeten word je als lezer op alle fronten beter bediend.

De verkoopster van de boekhandel in het Amstelveense winkelcentrum had helemaal gelijk. Het Diner was uitverkocht, waarop ze zei “Mise en place is veel beter.”

www.margotvanderstraeten.com

5 gedachten over “Mise en place of Het Diner?

  1. will jansen

    Zou graag eens contact maken. Bent u al gebaonneerd op Bouillon Magazine?
    Groet
    Will Jansen

    ps t.a.v. Mise en Place: helemaal mijn idee. Vanderstraeten lijkt Koch in de zak te steken als het gaat om een echte visie op het leven. Koch heeft gelijk als het gaat om onechte restaurantmannetjes, maar voor de rest is zijn verhaal van plastic, waar het probleem toch boeiend is. Al dat rare geweld.

    1. weverink Berichtauteur

      dag Will,
      Je magazine ken ik niet, ik ga direct kijken! Je omschrijft het mooi, helemaal mee eens. Niettemin scoort hij enorm, die Koch.
      hartelijke groet, Dolf

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s